Уйна, гармуным
Күңелемә моңнар тулганда,
Сагыш-моңнан күңел сызганда.
Яшьлек урамнарын узамын,
Янә гармунымны сузамын.
Авторы на букву: М
Яшьлек хатирәсе
Яшьлекнең язлары,
Онытылмас назлары
Йөрәкләргә бетмәс моң сала.
Иң татлы хыяллар,
Онытылмый ул ярлар
Күңелләрдә мәңге саклана.
Гомерлек ярым бул
Очраттым да сине юлларымда.
Гашыйк иттең мине үзеңә.
Шул минуттан нидер булды миңа:
Уйларымда бары син генә.
Кирәк түгел мина ярты бәхет
Һәм узгынчы хисләр ташкыны.
Гомер буе сөясемне белеп,
Сиңа таба йөрәк ашкынды.
Үпкәләмә (бишенче вариант)
Бармак очлары тисә дә,
Кагылма, — дисең, — үләм.
Аның саен мин ныгырак
Кочаклап сине үбәм.
Карлар күмгән юлларны
Кышның озын моңсу кичендә
Яшь чакларым төште исемә.
Тышта буран, ява ап-ак кар,
Сөйгән ярым, сагнам — каршы ал.
Гармун моңнары (икенче вариант)
Гармун моңнары яңырый
Кичен чишмә буенда.
Бер яшь егет гармун уйный,
Кемнәр икән уенда.
Әфлисуннар
Базарларда асыл мал эзләдем,
Син очрарсың диеп белмәдемю
Тәү күрүдән сихри карашыңа
Ярсу хисләр белән түләдем.
Әлмәт егете — ил бөркете
Кара алтын белән генә
Макталмый Әлмәт-кала,
Әлмәт егете — ил бөркете
Сугышларда дан ала.
Катюшалар командиры,
Серле туплар аттыра,
Яу кырында дошманнарны
Ялкыны белән кыра.
Әлли-бәлли бәү итә
Кояш баткан, Ай калыккан,
Баламны бишек көтә.
Курчаклар да арыганнар,
Әлли-бәлли бәү итә.
Әйт, ромашка
Сөю булып туды кояш,
Сөю булып еллар акты.
Ромашкалар өзмәдек без,
Мин яраттым, ул яратты.
Җанны байтак өзгәләде
Хыянәте дөньяның.
Эй ромашка, күңелемне
Икеләнү телә тагын.
