Мин куанам (беренче вариант)
Мин куанам: туганыма,
Чыкка бит юганыма,
Торганыма, ятканыма,
Яңыдан таң атканына.
Авторы на букву: И
Мин куанам (икенче вариант)
Мин куанам: туганыма,
Чыкка бит юганыма,
Торганыма, ятканыма,
Яңыдан таң атканына.
Мин куанам: җил искәнгә,
Агачлар һәм гөл үскәнгә,
Сандугачны тыңлауыма,
Җирдә моңнар тынмауына.
Казан (икенче вариант)
Мең ел элек монда күмгəн кемдер бер эт.
Алга таба ханнар килеп салган кала.
Шуннан башлап гөрлəп яши шанлы Казан,
Һич картаймас, чөнки үсə əле һаман.
Бәет
Зур шәһәрнең ачы җиле
Әйләнә дә тулгана.
Ике таш йорт почмагында
Басып тора бер ана.
Башын игән, сузган кулын,
Өстә иске киемнәр.
Авыр эштән тупасланган
Учта ята тиеннәр.
Дүрт сабыйга ана да син,
Ата да булдың үзең.
Алар диеп гомрең буе
Җил-яңгырларга түздең.
Гомер (бишенче вариант)
Өстәлдәге календарьдә
Мең тугыз йөз кырык биш.
Авылның иң гүзәленә
Узган ел тулды унбиш.
Күкрәкләрдә орден-медаль,
Сугыштан егет кайта.
Уналты яшьлек гүзәлнең
Аягында чабата.
Илем ал таңнарда уяна.
Өйдә каен чырасы яна.
Ашыгыгыз (икенче вариант)
Ашыгыгыз яшәп калырга,
Яшеннәрдәй яшьнәп алырга!
Күккә ашып, йолдызлардай балкып,
Җырлый-җырлый алга барырга!
Алабута
Җәйнең эссе матур көнендә
Бер хатын түтәлгә иелгән.
Чүп утый, ашыкмыйча, ипләп —
Бакчаны чистартырга кирәк.
Чүп утый, ә үзе сөйләнә:
“Басканнар әшәке үләннәр!
Көн дә чык, көн саен син ута —
Бетә белми бу алабута”.
Алсу (өченче вариант)
Ят шәһәрнең кичке урамнары,
Урамнарда тузан бураннары.
Шул буранда басып тора моңсу,
Сөембикә нәселеннән — матур Алсу.
Кемне көтә, ниләр өмет итә,
Юлдан матур машиналар үтә.
Онытылган бүген ана-ата,
Чибәр Алсу матур тәнен сата
Әйдәгез биергә
Кичәләрдә гармун уйный,
Гармунчы ниләр уйлый?
Чибәр кызлар аңа карап, аңа карап,
Елмая биеп туймый.
Ялгыз болыт
Тәрәзәгә кемдер килеп: «Юл көтә!» — дигәч,
Күңелләргә җыелганны әйтәсем килгәч,
Далаларга чыгып күккә кычкырсам әгәр,
Мин әйтергә теләгәнне аңлармы күкләр?
