Ялвару
Биләүдән кәфенгәчә кеше
Аңламый бәхетнең чын серен.
Улларың, кызларыңа үзең
Аңлатчы шул серне син, Тәңрем,
Саташсак та изге санап без
Алтын-көмеш белән тәхетне,
Без барыбыз синең балалар,
Кызганмыйча өләш бәхетне.
Авторы на букву: И
Яшәп калыйк!
Ходай безне сынаса да,
Язмыш безне кыйнаса да,
Сагышка юл куймабыз!
Без бит җиргә яшәр өчен,
Яшеннәрдәй яшьнәр өчен,
Җырлар өчен туганбыз.
Җиде адым
Салкын кышкы бураннарда
Мин адашмам дигән идең.
Тайгак көзге сукмакларда
Мин егылмам дигән идең.
Йөрәк ярсу чакта юлда
Миңа җиңел дигән идең.
Минем сулыш юлда иркен,
Мин юл сөяр дигән идең.
Хәзер инде юллар үткәч,
Ниләр калды юлларыңда?
Атлаганың җиде адым,
Чакрымнарың көтә алда.
Җиде адым арасында
Ниләр калды, күрәсеңме?
Кемнәрнердең күз яшьләре,
Ә син шуны беләсеңме?
Ябалак
Күктә ай тулганда,
Караңгы урманда,
Йокламый бары тик ябалак.
Бик күпне белә ул,
Барысын күрә ул,
Йоклаганда бөтен тирә-як.
Хәтерлисеңме?
Хәтерлисеңме син, әле кичә генә,
Уяндык без кышкы йокыдан.
Ялганнар юрганын ачып аттык та без,
Атладык таныш түгел юлдан.
Бик күбәү идек без, күкрәген кагучы
Батырлар нәселле куркаклар.
Күбебез туктады, кемнәрдер сайлады
Акчалы һәм тыныч сукмаклар.
Сәер кеше
Йолдызларны күзли ул,
Күктән нидер эзли ул,
Әйтерсең: юк бүтән эше.
Саный яңгыр тамчысын,
Татый әрем ачысын
Гади генә сәер кеше.
Сәлам
Сәлам бирәм сезгә,
Сәлам алам сездән,
Дуслар сәламләшик без!
Сәлам биреп, сәлам алып,
Исәнләшеп без яшик (яшикче)!
Тормыш бәете
Агыйделдә ак кораб,
Утырдым алга карап.
Ике якта — ике яр,
Илдә әллә ниләр бар.
Бата-калка йөзәбез,
Бар нәрсәгә түзәбез.
Мин исә кайгырмыймын —
Күргәнемне җырлыймын.
Ак сирень, зәңгәр сирень,
Сорамагыз да — бирмим.
Утырыгыз, иптәшләр —
Тормыш бәетен сөйлим.
Кунак
Чыклы юлдан ялан аяклар
Атлый, таптап еллар тузанын.
Санамыйча күпме үткәнен,
Ничә еллар юллар узганын.
Җир һәм күкнең үги баласы,
Кайдан туктап почмак табасы.
Ленин бабай
Ни пычагыма калган,
Үзгәрде, китте заман?
Элек кызыл булган әләм
Төрле төскә буялган.
Пионер-комсомоллар
Кайдадыр югалдылар.
Ә бит Ленин бабабыздан
Башланган иде юллар.
