Иске кара урман (беренче вариант)
Кара да гынай урман, караңгы төн,
Яхшы атлар кирәк лә үтәргә;
Карурманны чыккан чакта
Кисеп алдым пар усак,
Ай, аерылмас дус булсак.
Кара да гынай урман, караңгы төн,
Яхшы атлар кирәк лә үтәргә;
Карурманны чыккан чакта
Кисеп алдым пар усак,
Ай, аерылмас дус булсак.
Кара да гынай урман, караңгы төн,
Яхшы атлар кирәк лә үтәргә;
Карурманга кергән чакта,
Кошлар сайраган чакта,
Ай, бигърәк моңсу шул чакта.
Кара да гынай урман, караңгы төн,
Яхшы атлар кирәк лә үтәргә;
Карурманны чыккан чакта,
Кисеп алдым пар усак,
Ай, аерылмаек дус булсак.
Таңны мактап талларда
Кошлар канат кактылар.
Тамчы гөлләр тибрәнеп,
Алкаларын тактылар.
Туган илкәем, сөйгән җиркәем
Иртәнге саф нурга күмелә.
Урман буйлары, басу юллары
Бигрәк инде матур күренә.
Төшләремә бик еш керә
Яшьлегем урамнары.
Ак бураннарга төренеп,
Эх, берәр ураулары!..
Тормыш кочагында,
Икәү яшь чагында,
Бер-беребезне өзелеп сөйгәндә.
Алтын көз көнендә,
Басу киңлегендә
Утырттык без япь-яшь имәннәр.
Сөю газабыннан интексә дә,
Очраша алмый икән ике яр.
Карагайлы урман эчләрендә
Өзгәләнгән кебек Сак-Соклар.
Иделкәем, агасың син,
Агасың бик еракка.
Агасың бик еракка.
Дулкын булып, әйткән сүзең
Бәреп керә йөрәккә.
Идел дулый, Идел дулый —
Идел киң дә, тирән дә.
Ялгызлыгымны онытам,
Иделләргә киләм дә.