Килдураз
Килдураз авылы кайда? —
Зөя буе тугайда.
«Килдураз — туган җирем», — дип
Сайрый анда тургай да.
Килдураз авылы кайда? —
Зөя буе тугайда.
«Килдураз — туган җирем», — дип
Сайрый анда тургай да.
Эх, сагындым авылымны,
Сызылып аткан таңнарын,
Тугайларын, урманнарын,
Күңелле бала чагын.
Керәшен халкым минем,
Җырларыңда синең,
Чишмәләрдәй чылтырап моң ага.
Шушы моңнар безгә
Гасырлардан килгән,
Ата-бабалардан җыр аша.
Керәшен халкым минем,
Яшә мәңге,
Җырларыңны сакла, моңыңны.
Җырларыбыз аша,
Моңнарыбыз аша,
Күрсен дөнья минем халкымны!
Чит җирләрдә йөрдем,
Күпме илләр күрдем,
Тик күрмәдем сезнең кебекне.
Әйтер өчен сезгә
Халкым, диеп, дуслар,
Җыяр идем сезне бер җиргә.
Туган авылым тау битендә,
Утлары якты яна.
Безне сагынып кайтканны,
Көтеп торалар әнә.
Б у л а т
Туган илләреннән аерылып,
Киек-җәнлек сыман боегып,
Гомерләре сүнә качкыннарның
Кара урманнарга сыенып.
Ай калка урман артыннан
Шәмәрдәннең күгендә.
Шәмәрдәннең айлы киче
Кайларда да күңелдә.
Синнән дә ягымлы
Як җирдә юк икән,
Казаным, Казаным!
Әниләр җылысы
Ят җирдә юк икән,
Казаным, Казаным!
Карлар ява тавыш тынсыз гына,
Йомшак кына җиргә түшәлә.
Тирә-якка сафлык бирә карлар,
Урманнарга ак ямь өстәлә.
Кариделгә килә ак пароход,
Киртә түгел аңа томаннар…
Йөрәкләрнең кайтавазы яңгырый,
Җырга күчә таулар-урманнар.
Кариделем синедә туып үстем,
Әчтем татлы чишмә суларын.
Җәйге иртәләрдә сандугачар
Сайраганын тыңлап туймадым.