Миләүшә (икенче вариант)
Бакчабызда әңер төшкәч
Кызлар серен сөйләшә, сөйләшә.
Иң шаяны әйткән сүзгә
Барысы да көлешә, көлешә.
Бакчабызда әңер төшкәч
Кызлар серен сөйләшә, сөйләшә.
Иң шаяны әйткән сүзгә
Барысы да көлешә, көлешә.
Тәрәземне ачтым бакчага,
Аннан миләш миңа баш кага.
Күңелем иләс, серләремне, миләш,
Сөйләмим мин синнән башкага.
Сагынулар безне сыный гына,
Сагынулар безне тик якынайта.
Озын-озын чакрымнар аша
Уйларым сиңа, сиңа кайта.
Һәркем җиргә пары белән туа,
Язмышына язган яры була…
…Син һаман да мине эзлисеңдер,
Өмет өзмисеңдер табуыңа.
Юрый-юрый,
Юлларыңа карый,
Көтәм сине, көтәм, кил, иркәм!
Көтә-көтә,
Сабырлыгым бетә,
Нигә, нигә килмисең икән?
Серле төндә таңны көтәм,
Таң агылгач көнгә үтәм.
Көзен кышка ашкынамын,
Кыш күңелдә яз иртән.
Серле төнлә таңны көтәм,
Таң агылгач көнгә үтәм.
Көзен кышка ашкынамын,
Кыш күңелдә яз иртән.
Көтмәгәнсең мин яныңа килдем,
Туры юлларымны озайтып.
Гомер буе мине синең янга
Мәхәббәтем барды озатып.
Көтмәгәндә кил син яннарыма,
Уйлый күрмә,бу, дип, аңламый.
Кил син миңа йолдыз атылгандай,
Күңелемә кер син соңламый.
Көтмәгән идем мин синнән,
Шундый ялгыш адымны.
Инде күптән бер хәбәрсез,
Газаплыйсың җанымны.