Идел-йорт
И Идел-йорт, Идел-йорт,
Идел буе имин йорт,
Ата-бабам тоткан йорт,
Ашлык белән тулган йорт;
Идел-Җаек арасы
Елкы белән тулган йорт;
Казан-Болгар арасы
Кала белән тулган йорт.
И Идел-йорт, Идел-йорт,
Идел буе имин йорт,
Ата-бабам тоткан йорт,
Ашлык белән тулган йорт;
Идел-Җаек арасы
Елкы белән тулган йорт;
Казан-Болгар арасы
Кала белән тулган йорт.
Юк куркытмас ачы бураннарның
Күңелгә шом салып алуын.
Буран ярып барыр идем сиңа
Чакыр гына, чакыр гына мине сөйгәнем.
Чайпалыр да, түгелер дә —
Чиләкләрем мөлдерәмә;
Сез гаепләп карамагыз
Суларым түгелгәнгә.
Хәтфә урман буйларыннан
Йөрми микән кем генә?
Сиңа җыйган чәчәкләрнең
Ник алдың берсен генә?
Капка төбендә торасың,*
Нечкә билең бөгәсең, Хәтирәм,
Нечкә билләреңне бөгеп,
Кем өчен өзеләсең, Хәтирәм? (Кемнең эчен өзәсең, Хәтирәм!)
Капка төбендә торасың,**
Нечкә билең борасың, Хәтирәм,
Нечкә билләреңне борып,
Кемне кызыктырасың, Хәтирәм?
Сызылып зәңгәр таң атты,
Кошлар канатын какты,
Сау бул дидең син миңа,
Жәйге бер таңда.
Ялгыз сандугач ул да,
Безнен кавышуны күргәч,
Өзелеп-өзелеп сайрады,
Кунып (басып) яшь талга.
Кем беренче булып сиңа күз төшерде,
Язларны да көтми гөлләр өзеп бирде,
Бердәнберем диеп, сине сөям диеп,
Синең өчен янып-өзгәләнеп йөрде?
Ямьле җәй үтте,
Салкын көз җитте.
Кошлар да китте
Җылы якка.
Очар кош булып,
Сагышка салып,
Син дә киттең шул
Бик еракка.
Тәрәзәләрдән ай караган,
Түшләренә мәрҗән кадаган;