Кем моңая?
Шәһәр йоклый. Йокыларга талган
Олы-олы йортлар, заводлар.
Сүтелмичә калган агач йортның
Тәрәзендә тонык уты бар.
Шәһәр йоклый. Йокыларга талган
Олы-олы йортлар, заводлар.
Сүтелмичә калган агач йортның
Тәрәзендә тонык уты бар.
Кайтам авылыма, чыгам урамына,
Әллә инде йоклый авылым.
Кызлар җырлаганын, гармун уйнаганын,
Нигә соң ишитми колагым?
Чыңладың, гармун, моңландың, гармун,
Айлы кичләрдә тынмадың, гармун,
Үз итеп кенә сөйләдең безгә
Шул моңга кушып шатлыгың, зарың.
Их, гармуннар уйный белсәм,
Моңлы җыр сузар идем.
Моңсызларга моңнар биреп,
Бер җырлап узар идем.
Гармунчының исемнәре
Гармун каешларында.
Беребез кояш чыгышында,
Беребез баешларында.
Дустым гармун уйната,
Был — был кебек сайрата.
Җырларга да ярата.
Көлеп күңел юата.
Кулларыңда тальян гармун
Әйдә әле, бер тарт әле.
Уйнап үскән, җырлап киткән
Көйләрне сайрат әле.
Уйна әле, дускай, гармуныңны,
Гармун телләрендә моңнар бар.
Шул моңнарга мин дә кушылаем,
Уткәннәргә кайтыр юллар бар.
Уянам да карыйм Идел өсләренә,
Җемелдиләр таң нурында ал дулкыннар,
Яр буенда чәчәк аткан алмагачтан
Дулкыннарга сибелеп тора язгы моңнар.
Кичке урам буйлап сихри көй агыла,
Үзәкләрнең өзелә кыллары.
Оста гармунчылар булган һәр авылда
Мәңге яшәр татар җырлары.