Язлар китердем
Исәнмесез, газиз кардәшләрем,
Яз моңнарын сезгә китердем.
Җыр-моңнарым белән гомеремне
Сезнең белән бергә сүтәрмен.
Исәнмесез, газиз кардәшләрем,
Яз моңнарын сезгә китердем.
Җыр-моңнарым белән гомеремне
Сезнең белән бергә сүтәрмен.
Иртә таңнан төшәм күлгә,
Төнбоеклар күрергә.
Шушы чәчкәләрне җыеп,
Сиңа бүләк итәргә.
Сәвәләйне сагынам мин,
Сызылып таңнар атканда.
Йөрәккәем җилкенәдер,
Сәвәләйгә кайтканда.
Батыр юллары әллә такырмы,
Әллә күктән йолдыз явамы?
Күзләреңә әгәр бер карасам,
Йөрәккәең синең янамы?
Тәүге күкрәү белән илһамланып
Эзләгәндә парын язмышлар.
Язгы урман безне кавыштырды —
Хуш ис сибә иде ландышлар.
Берни күренми урамда
Күз ачкысыз бураннан.
Чыгарсың кебек каршыма
Бураннар кочагыннан.
Җимешләрен кошлар чүпли,
Кызарып пешкән миләш.
Җанда миләш әчеләре,
Миңа кем бирер киңәш?
Кил син иртән чишмә буйларына,
Бергә тыңлыйк аның агышын.
Челтер чишмә, бәлки, уртаклашыр
Күңелемнең моңын, сагышын.
Тамчы гөлем, яран гөлем,
Өебез бакча төсле.
Үзем үстерәм иркәләп,
Чәчәкләре хуш исле.
Күңел булмый, бураннарга
Чыгып бер бәйләнмәсәм.
Җанда — буран. Ярый инде
Буранга әйләнмәсәм.
Бураннарга буйсынам мин…
Буйсындыра да алам.
Торган саен якыная
Бураннар белән арам.