Башка берни дә кирәкми
Туып-үскән шушы җирнең ямен
Алыштырмый икән һичнәрсәң.
Башка берни дә кирәкми,
Үзем чапкан печәннәрне
Бер туйганчы иснәсәм.
Туып-үскән шушы җирнең ямен
Алыштырмый икән һичнәрсәң.
Башка берни дә кирәкми,
Үзем чапкан печәннәрне
Бер туйганчы иснәсәм.
Үзем су алам икән,
Үзем юанам икән.
Карыйм, карыйм,
Һич табалмыйм,
Нигә соң янам икән?
Үзем су алам икән,
Үзем юанам икән.
Карый, карый,
Һич табалмыйм,
Йөрәгем яна микән?
Әй, язмыш, язмыш,
Туган җиремнең
Тугач та кергән
Миңа үз төсе.
Кая барсам да
Мин шат канатлы,
Ирекле, азат,
Һаман үз кеше.
Үрләреңне менгәч, туган ягым,
Рәшәң белән битем юдың син;
Һәрвакытта бергә уртаклаштың,
Уртаклаштың барын-югын син.
Яулыкларың әллә синең, әллә синең чигелгән.
Юлларыңа әллә сирень, әллә сирень сибелгән.
Җил генә алып килгәндер,
Кырлардан искән җилдер,
Үсә тәрәзәм каршында,
Үсә бер бөртек киндер.
Ерак яшьлегемә кайттым
Үткәнен сорап кына,
Яшьлектән яшел болында
Син йөргән сукмак кына.
Бик сагынган чаклар була сине,
Тугры Тукай, тугры Габдулла.
Ай күрде дә, кояш алды сине
Мәңге янар өчен халкыңа.
Бу кырлар, бу үзәннәрдә минем
Эзләрем бик иртә салынган.
Кайтам, кайтам туган якларыма —
Талларыма хәтле сагынган.