Татарстан (беренче вариант)

Яшьлекнең таңында мин күпме
Хыялый сарайлар кормадым!
Хыялны канатлы кош итте,
Туган җир, тик синең җырларың.

Соңгы чәчәк

Мин килдем кояшлы дөньяга,
Мин җирнең иң соңгы чәчәге.
Күзләрдә иртәнге чык түгел,
Тапталган мәхәббәт яшьләре.

Саумы, Казан!

Туган калам син!
Казан, сиңа мин гел табындым.
Чакырганда син
Кош булып канат, әй, кагындым.
Сагындым мин гел,
Ашкындым сиңа, и Казаным!
Җаным синдә гел,
Синдә — юл башым, юл азагым.

Яшьлегем канатында

Язлар белән син килерсең төсле,
Мин язларга шундый ышанам.
Язлар җитсә, ташый мәхәббәтем,
Минем күңел язга охшаган.

Язгы романс

Язлар белән син килерсең төсле,
Мин язларга шундый ышанам.
Язлар җитсә, ташый мәхәббәтем,
Язлар җитсә, ташый мәхәббәтем,
Минем күңел язга охшаган.