Гел синең хакта
Зәңгәр ефәк күккә бер-бер артлы
Көмеш бөртекләре
Сибелгән чакта,
Уйлыйм, бәгърем, мин синең хакта,
Гел синен хакта.
Зәңгәр ефәк күккә бер-бер артлы
Көмеш бөртекләре
Сибелгән чакта,
Уйлыйм, бәгърем, мин синең хакта,
Гел синен хакта.
Урал тавы итәгендә
Безнең Кукмара ята.
Киң кырларга дәшеп безне
Таңнар иртәрәк ата.
Күпме юллар йөрдем, дөнья күрдем,
Назлы җилләр йөзем сыйпады.
Сиңа кайткач кына, туган ягым,
Күкрәгемә шатлык сыймады.
Мәңге яшә, газиз Ватаныбыз,
Халкым тели изге теләкләр!
Гомерлеккә якын туган булып
Яши бездә төрле милләтләр.
Мин җилләрне таныйм,
Мин җилләрне аңлыйм,
Кай яклардан гына исмәсен.
Туган якның төсен,
Туган якның исен
Оныткандыр инде, димә син.
Биек тау башында, авылым каршында,
Күп гасырлар шаулый бер агач.
Беркем белми аның
Кайчан туган чагын,
Беркем белми aның серләрен.
Рәхмәт сиңа матур итеп көлгән өчен,
Көтмәгәндә башым әйләндергән өчен,
Әлегәчә гади булган бар нәрсәне
Әллә нинди сихри ямьгә төргән өчен.
Йомшак нурлар сибә-сибә килә май,
Яшел киемнәрен кия киң тугай.
«Сагынып кайттым туган үскән илне» — дип,
Киң тугайда канат кага бер тургай.
Сандугач, сандугач.
Китмә, китмә, сандугач!
Канатларын талдырып,
Туган җирне калдырып
Бездә туып үстең син.
Чык суларын эчтең син.
Киек казлар китә җылы якка
Төркемнәре белән гел бергә;
Казлар китә, ә без якын дуслар —
Сагынышып килдек күрешергә.