Шәһри Болгар (беренче вариант)
Шәһри Болгарларның, ай, капкасы,
Ал шәфәкъләр батмый ябылмас;
Дөньяларны гизеп эзләсәм дә,
Синең кебек ярлар табылмас.
Шәһри Болгарларның, ай, капкасы,
Ал шәфәкъләр батмый ябылмас;
Дөньяларны гизеп эзләсәм дә,
Синең кебек ярлар табылмас.
Гомер таңнарыбыз аткан көйне
Зарыгу белән көтеп алучы,
Безнең өчен тау кадәрле йөкләр
Күтәрергә әзер калучы —
Әниләр,
Мәрхәмәтле безнең әниләр,
Җиргә матурлыкны,
Илгә батырлыкны
Сез бирәсез, гүзәл әниләр.
Сездә яши сүрелмәслек хисләр,
Йөзегездә шәфкать нурлары,
Сезнең җырлар аша күчә безгә
Туган халкыбызның моңнары,
Әниләр,
Мәрхәмәтле безнең әниләр..
Якты йолдыз кебек сез балкыйсыз
Тормыш — юлларыбыз күгендә,
Ин кадерле бер кешебез булып,
Сакланасыз күңел түрендә,
Әниләр,
Мәрхәмәтле безнең әниләр,
Җиргә матурлыкны,
Илгә батырлыкны
Сеэ бирәсез, газиз әниләр.
Әнкәй дә картайган инде,
Чәчләре дә агарган.
Нур сибелә, нур чәчелә,
Нур бөркелә алардан.
Әй, гармун, гармун, яшьлек юлдашым,
Син йөрәгемдә сөю уяттың.
Моңланса минем кайгылы башым,
Җырларың белән мине юаттың.
Бер яшь егет, төн йокламый,
Өзелеп-өзелеп уйный сорнай;
Күңле бер яшь кызны уйлый:
Чәчләре төн, йөзләре ай.
Син кайда идең,
Кайларда йөрдең,
Ничек мин сине
Күрмәдем икән?
Син торган йортны,
Синең урамны
Ничек кенә мин
Белмәдем икән?
Бозлар агып киткәч.
Зәңгәр күккә аккош омтыла
Җәйнең ал таңында,
Юксынган чагымда
Очып кына килсәң ни була?
Урманнарда яна, яна, яна сары балкыш,
Сизелми дә җиткән көз дисең.
Үзең әле һаман кырлар буйлап
Яшеллеген җәйнең,
Яшеллеген җәйнең эзлисең.
Бакчага ямь керә,
Хуш исләр бөркелә,
Сиреньнәр чәчәккә бөреләнсә.
Син сөйгән сиреньнәр,
Син күргән сиреньнәр —
Күңелемә иң якын бер нәрсә.
Өмет кебек ап-ак көймәләрне
Гөрләвектә бергә агыздык,
Язлар килсә, чыгам урамнарга,
Гөрләвектә ага ялгызлык…