Кайттыңмы, балам?
Тәрәзәләр өйнең күзе
Өйләр яулыклы әни
Туган йортка кайтсам мәнә
Туган йортка кайтсам мәнә
Йөрәгемдә әллә ни?
Тәрәзәләр өйнең күзе
Өйләр яулыклы әни
Туган йортка кайтсам мәнә
Туган йортка кайтсам мәнә
Йөрәгемдә әллә ни?
Кыр казлары очып үтте,
Парсыз алар — санадым.
«Кая китте берегез?» — дип
Үзләреннән сорадым.
Бер каз моңсу тавыш бирде:
«Киткән инде алты пар.
Беребезне, минем дустны
Кичә алып алдылар».
Алмалары өлгермәсә,
Чияләрен өзәрбез.
Бергә чакта тормышның бар
Әчесенә түзәрбез.
Хатларыңны көтеп яшим,
Юкмы язар сүзләрең?
Сине генә яратам, дип,
Синең өчен җан атам, дип,
Акта иде күзләрең.
Бөрлегәнгә бергә бардык
Тулмады чиләкләрем.
Сагындырыр, юксындырыр
Бөрлегән җыйган мәлем.
Сиңа барыр юллар урау,
Тауларны бар үтәсе.
Үр артыннан үрләр тора.
Бар бит барып җитәсе.
Гомер үтә, шаулап гөрләп үтә,
Таралыша үскәч балалар.
Сиздермичә картлык килеп җитә,
Ялгыз кала ата-аналар.
Үтәр гомеремне санарга,
Кушмадым кәккүкләргә.,
Чит җирләрдә яшәү хәле,
Чит җирләрдә яшәү хәле,
Мәгълүм түгел күпләргә.
Бүген минем туган көнем,
Тик нигәдер ямансу.
Картаясым бер дә килми,
Шуңадыр күңел моңсу.
Җиңү көне иң зур бәйрәм бит ул,
Дүрт күз белән зарыгып көткән көн.
Күпме кайгы, югалтулар аша
Илгә шатлык алып килгән көн.