Кайтам сиңа, Арча
Синең турындагы җырны, Арчам,
Җырламый мин түзмим кая барсам.
Җырлар ягы, моңнар ягы, Арчам,
Сиңа кайтам, юллар йөреп арсам.
Наил Касыймов
Их, Арча читекләре
Читек кигән, иген иккән
Халкым элек-электән.
Читек кигән халкым күреп
Дошман борылып киткән.
Оныттыр (беренче вариант)
Үткәннәр турында сорама,
Кагылма авырткан ярама.
Көнләмә, ул диеп каршымда,
Яратсаң оныттыр барсын да.
Ламбада (беренче вариант)
Җир өйләнә торгач бер җыр тапты,
Бик тә моңлы һәм шул чаклы якты.
Дулкыннарга бәр(е)леп дулкын акты,
Таралды җыр, җырны дөнья отты.
Йөрәкләрдә сөю уты артты,
Биик әле бергә таңга чаклы.
Йөрәгемне аңла
Матур сүзләр беләм яратканың,
Нинди генә сүзләр табыйм соң?
Сүзсез аңлап кара йөрәгемне —
Күңелем бит сөйли барысын.
Түзем бул, егет!
Күзләремә туры карадың:
— Бергә булыйк, — дидең, — гомергә!
Мин назландым, уйлап җавапны,
Син теләдең тизрәк белергә.
Сөям, дидең
Җирдә яшәү серләрен мин
Үзгәрүдән эзләдем.
Үзгәрешсез калсын бары
«Сөям» дигән сүзләрең.
Соңлама!
Күңелемдә нурлар, дәртле моңнар —
Йөрәгемне дөрес аңла да,
Гомер язым шау чәчәктә әле —
Сөйгән ярым, кил син, соңлама!
Классташым
Еллар шавы баса алмый
Соңгы звонок тавышын,
Һәр көн сине күрә алу
Бәхет иде, классташым.
Кайчан гына очрашырбыз?
Якты кояш, кояш сине күрә,
Чәчләреңне назлый җилләр генә.
Кояш, җилләр юл күрсәтеп,
Очраштырмый безне җирдә нигә?.
