Тыныч булсын таңнар!
Дуслык билгеседер: җирдә ярсып,
Иделләргә кушыла дәрьялар.
Дуслык кадрен белеп яшәгәндә,
Нинди иркен, киң бу дөньялар!
Дуслык билгеседер: җирдә ярсып,
Иделләргә кушыла дәрьялар.
Дуслык кадрен белеп яшәгәндә,
Нинди иркен, киң бу дөньялар!
Килгән чакта башка авырлык,
Җитми калса көч, йә сабырлык,
Сиздермичә ярдәм иткәнсез —
Сез иң күркәм кеше икәнсез.
Иң беренче аяк баскан
Туган як басуларым.
Яшел дулкыннар кузгата
Йөрәгем ярсуларын.
Бер тауда ун чишмә,
Унысы ун төстә;
Югыйсә бер үк тау,
Югыйсә бер үк җир,
Юлы бер…
Актаныш кызлары белән,
Ах, таныш булулары!
Күпме егетне саргайта
Актаныш сылулары.
Ирек, ирек диеп аккан Идел
Халкым өчен ирек теләгән.
Дулкыннары мәңге, мәңге бер көй:
«Ирек, азатлык!» — дип көйләгән.
Гашыйк булдым хәтфә болыныңа,
Диңгез кебек бодай кырыңа.
Кайтам әле, шомырт кара күзле
Җилдәй җитез кызыкай кырына.
Сандугач сайрый тирәктә,
Сайрый Ык буйларында.
Уңган кызлары мактала
Халкыбыз җырларында.
Кулларыма башын куйгач,
Нигә көрсендең икән,
Мин түгелме гомер буе
Сине сагынып көткән?
Чәчәк бирәм сиңа,
Тик сине мин
Чәчәкләргә генә тиңләмим.
Нәфис тә син,
Гүзәл дә син гөлдәй,
Тик чәчәкләр кебек шиңмә син.