Татар теле
Туган җирең Идел буе,
Һәр телнең бар Туган иле.
Туган җирләр кебек назлы,
Җырдай моңлы татар теле.
Туган җирең Идел буе,
Һәр телнең бар Туган иле.
Туган җирләр кебек назлы,
Җырдай моңлы татар теле.
Илгәзәк күңелем давылга бәрелгәч,
Изге уй-максатым челпәрәмә килгәч,
Аптырап калдыммы юлымда сөрлегеп,
Сөюдән төңелеп,үзәгем өзелеп?
Йоклый кала сабый бала сымак,
Кемдер күрә татлы төш кенә.
Җаным синнән юлым төшми тора,
Гел табыла сәбәп эш кенә.
Авыр сүзең әйтеп китеп бардың,
Ялгыз калдым яшькә манчылып.
Үткән гомеремне искә алам,
Көтәм сине,көтәм талчыгып.
Күңелем таш булып катмасын иде,
Йөрәгем пычракка батмасын ине.
Тик ничек сакларга аларны,
Себереп ташларга чүп-чарны?
Аклык, хаклык өчен көрәшчеләр!
Тәү бүләгем сезгә, карагыз:
Канатларын горур кага-кага,
Күтәрелде күккә карагош.
Сабан туйда, көрәш барган мәйданнардан
Сугыш җиле әтиләрне йолкып алган.
Сөлгеләре яшел чирәм өсләрендә
Яраланган аккош кебек ятып калган.
Һаман шул булса да йөрәк,
Шул ук булса да күңел.
Мин элекке була алмам —
Син дә элекке түгел.
Рәсемеңне алыймын да
Күзләреңә багыймын.
Иренеңә кагылыймын,
Чәчләреңнән назлыймын.
Ялтыр боз сымак бу дөнья,
Саклар таяуы кирəк.
Егылып китеп, имгəндə,
Əнкəй аяуы кирəк.