Кулларыма сузма сары яфрак (Үзең кирәк)

Мин бу җирдә сине эзләп йөрдем.
Инде килеп таптым үзеңне.
Җәйләр үтте, соң шул димә инде,
Кире кума алтын көземне.

Кояшым (Җырларым)

Кояшым, cин минем кояшым
Җылынам нурларыңа, җылынам нурларыңа.
Нурларыңнан югалам,
Юл алам җырларыма…

Китмә очып, аккошкаем!

Күл өстендә ялгыз аккош — 
Ул югалту, әллә табыш. 
Аның сыны шундый таныш. 
Йөрәгемдә якты сагыш. 

Килче иркәм

Бер күрүдә гашыйк булдым,
Сихырлап киттең.
Әйтер сүзем әйтә алмадым,
Кәефсез үттең.
Тик сагыш калды йөрәктә,
Ә син еракта.

Кара урман (икенче вариант)

Кара урман шаулый, ирек даулый,
Ирек даулый качкын егетләргә.
Кара урман төсле шаулый-шаулый
Дошманнарның көнен төн итәргә.

Керфегеңә тамармын мин

Китмә дип күземә карыйсың
Күзләреңдә синең кара урман.
Күзләреңдә синең иген кыры,
Тавышыңда тургай моңы.

Карлы чыршылар (Парлы чыршылар)

Бергә үтелде алдагы юллар,
Аерылмады куллардан куллар.
Бәхетле пар дип сокланып калды
Карлы чыршылар, парлы чыршылар.