Кайтыгыз, торналар
Күл карап озатты
Торналар китүен;
Сагынып көтә ул
Кабат яз җитүен.
Күл карап озатты
Торналар китүен;
Сагынып көтә ул
Кабат яз җитүен.
Бергә уйнап үстек балачактан,
Тугры дуслар идек, иң якын.
Егет булып җиткәч сөю килде,
Йөрәкләргә салып ут-ялкын.
Син яшь, диләр, һәрвакыт яшь күңелле, диләр,
Көннән-көн яшәрәсең, дип, миннән көнлиләр;
Яшәрәм, дусларым, чөнки гүзәл яшьлеккә гашыйк мин,
Шуңа күрә картаерга бер дә ашыкмыйм.
Торсак та без төрле җирләрдә
Без яшибез совет илендә;
Сөйләшәбез төрле телләрдә,
Аңлашабыз дуслык телендә.
Көзге җилләр ачы була диеп,
Курыкмаслар асыл кошларым.
Җилләр исә диеп, камыш булып,
Сыгылмасалар минем дусларым.
Төнбоеклар чәчәк ата
Өршәкнең күлләрендә.
Зәңгәр күлләр булып багам
Туган як күзләренә.
Урманым бар, булганым бар,
Хисләрем кочагында.
Салкын — ялкын эчкәнем бар
Чишмәләр учагыннан.
Үзәннәрнең яме синдә,
Бөтен зәңгәрлек синдә.
Нәрсә турында сөйлисең
Агыйдел белән Сөнгә?
Кәккүкләр моңая таң саен,
Ялгызның язмышы яман, дип.
Син кайсы йолдызлар астында
Йөрисең, бәхетләр табам, дип?
Чынлы суы җәелеп ага,
Язгы ташкыннар килсә;
Ташкыннар кебек шаулашып,
Авылымда яшьләр үсә.