Шиңмәсен сөю гөлләре
Көз җитсәдә яз ямьләрен саклый,
Түземле шул көзге чәчкәләр.
Алар бераз моңсу бусалар да,
Һаман әле нурлар чәчәләр.
Көз җитсәдә яз ямьләрен саклый,
Түземле шул көзге чәчкәләр.
Алар бераз моңсу бусалар да,
Һаман әле нурлар чәчәләр.
Урман юлы буйлап туган якка,
Кайтып киләм таңнар аткан чакта.
Юлга ауган каен. Кемнәр кискән,
Нинди давыл, нинди җилләр искән?
Чык, туган, ямьле бу якның
Данга бай кырларына.
Чык, үкенмәссең, кырга чык,
Азнакай кырларына,
Җәйләргә сөенеп, кызылдан киенеп,
Бакчада үсәләр чияләр.
«Безгә күз салыгыз, сокланып калыгыз,
Иң матур чагыбыз!» — дияләр.
Чиялетау — хыялый тау,
Юл чатыннан ята читтә.
Чияле тау аша үткән
Яшьлек юлын бәхет көтә.
Өй артында ялгыз каен
Картайган инде бераз.
Елда язын яшелләнә,
Күңелләрдә һаман яз.
Туган якның каеннары калалар инде,
Озатыша баралар инде,
Йөрәгемә яфракларын яралар инде,
Сагышларга салалар инде.
Тып-тып тама тамчы колак салчы,
Дөп-дөп тибә йөрәк, тыңлачы!
Тып-тып төшә — карны, бозны тишә,
Үзенекен итә бу тамчы.
Яз турында көй чыгарып,
Тагы тамды тамчылар.
Әллә шатлык яше булып,
Күзләремнән тамдылар.
Су буенда кыяк үлән
Язын булмый торгандыр.
Бәлки ул да таңнар белән
Мине уйлый торгандыр,
Мине уйлый торгандыр.