Солдатлар
Озатып вокзаллар каршында
Маңгайдан үптеләр аналар
Тузанлы юллардан үттеләр
Дөньяны күрмәгән балалар
Озатып вокзаллар каршында
Маңгайдан үптеләр аналар
Тузанлы юллардан үттеләр
Дөньяны күрмәгән балалар
Әллә кояшың сүндеме,
Күзләрең нигә боек?
Күңел күгемне биләгән
Сагышмы әллә болыт?
Рәхимле-шәфкатьле исемең белән
Башлыйм әле изге эшне, Ходаем!
Ярдәм бирсәң, ният кыласым килә,
Ирадәмне төгәл үтәп чыгаем.
Авыл өстен тынлык каплагач,
Карт-корылар ятып йоклагач,
Йөрүчеләр беткәч күз атып,
Егет килде кызын озатып.
Гөлнара күзен ачканчы,
Якты уянган икән.
Якты иртә уянганга,
Гөлләр куанган икән,
Тальян чыңына кушылып
Сибелә дәртле җырлар,
Егетләр китә солдатка—
Озата бара кызлар.
Ике балам — ике зур бәхетем,
Йөрәгемнең алар тибеше.
Язмышымның миңа зур бүләге,
Тормышымның татлы җимеше!
Бәллүр, бәллүр, бәллүр язмыш
Чыңлап ватыла.
Ятимлекне насыйп итмә
Балам хакына.
Без яшь чакта күк йолдызлы,
Ә таңнар алсу иде.
Төннәр кыска юллар җиңел,
Язлар гел ярсу иде.
Без яшь чакта уйыннар да
Кызык, күңелле иде:
Гармуннар шәп, җырлар моңлы,
Биюләр җилле иде.
Яшьлектәге гыйшык уты
Күңелдән китми икән.
Сөеп-сөелеп яшәргә
Бер гомер җитми икән.