Туган авылым урамы
Туган җирем, үскән җирем —
Гади генә бер авыл.
Гади булса да, яз җиткәч,
Гөл бакчасы була ул.
Туган җирем, үскән җирем —
Гади генә бер авыл.
Гади булса да, яз җиткәч,
Гөл бакчасы була ул.
Авылыма кайтсам, юл буенда
Назлы ак каеннар чайкала.
Әйтерсең лә, яшел яулык болгап,
Газиз әнкәй чыгып каршы ала!
Әйтерсең лә, яшел яулык болгап,
Газиз әнкәй чыгып каршы ала!
Тәрәзәләргә карыйм,
Яран гөлләрен саныйм.
Шул гөлләрнең нурында
Алсу йөзеңне таныйм.
Акбүз атым, акбүз атым,
Ак ялларың — ак канатын.
Кая болай ашкынасың,
Сулышларың — ярсу ялкын.
Милләтебез горурлыгы — мәшhүр Казан!
Иртәләрен урамнарга кабат кайтты азан
Азатлыкны мактап җырлый шәфәкъ нуры,
Халкың батыр синең, саф hәм тугры.
Азатлыкны мактап җырлый шәфәкъ нуры,
Халкың батыр синең, саф hәм тугры.
Ташлама син мине ташлама,
Тормыш әле яңа башлана.
Юллар озын, еллар кыска бит,
Алмаштырма мине башкага.
Яраладым йөрәгемне, йөрәгемне,
Яшьләр туды күзләремдә, күзләремдә.
Рәнҗетәсең күңелемне, күңелемне,
Бозлы яңгыр сүзләреңдә.
Яши-яши, түзә-түзә, түзә-түзә,
Көннәр, айлар, еллар үтә.
Күз яшьләрен сөртә-сөртә, сөртә-сөртә,
Арабыздан сөю китә.
Йөрәгемнең чакыруын
Ишетеп килдем менә
Ә син минем күңелемне
Өшетеп көлдең генә.
Юллар уздым, илләр гиздем,
Юкка гына гизмәдем.
Юллар узып, илләр гизеп,
Мин бит сине эзләдем.
Киек казлар оча (кайткач) каңгылдашып,
Серләшәләр күреп бер-берсен.
Мин дә кайтам әле сезнең якка
Саг(ы)нуымны шуннан белерсең.