Аерма туган җирдән
Тауга менсәм баш әйләнә,
Төшсәм белмим нишләргә.
Шушы җырым сәлам булсын
Туганнар, дус-ишләргә.
Тауга менсәм баш әйләнә,
Төшсәм белмим нишләргә.
Шушы җырым сәлам булсын
Туганнар, дус-ишләргә.
Мин ачылып килгән чәчәк,
Син да бөредә генә.
Кулларыңа кагылу кая,
Киләм күрергә генә.
Тагын кайттым әле авылыма —
Төшләремә кереп йөдәтте.
Бәлки ял иттерер авылым өе
Сагынулардан арган йөрәкне.
Таныш та син, түгел дә син, кем соң син?
Якын да син, түгел дә син кем соң син?
Иртәнге чык чишмәләргә
Моң булып тамса,
Кыр чәчәкләре алланып
Бөресен ачса,
Зәңгәр күктән җыр агылса
Кояш нурында,
Бар гүзәллек сөйли кебек
Синең турында.
Кояшта тудың микән,
Йолдызда тордың микән?
Өйгә ай кергәнме дисәм,
Ул синең нурың икән.
Кояшлар да баер, атар таңнары да,
Ерагаер безнең аралар.
Әмма юллар кая илтсәләр дә,
Синең күзләр озата баралар.
Исемеңне яздым, исемеңне
Бакчабызда, тәрәз каршында.
Исемеңне яздым, гөлләр чәчтем,
Сулар сиптем язлар башында.
Хәсәншәех — җырга лаек
Кырлар, урманы белән.
Хәсәншәех — җырга лаек
Данлы уллары белән.
Туганнар кайткан сагынып,
Ерактан дуслар килгән.
Сабан туе шулай безне
Чакыра бөтен илдән.