Таңсылу

Куктә — Зөһрәкәй,
Җирдә син чибәр.
Сокланып сиңа:
«Таңсылу!» — диләр.
Син чишмәдәй саф,
Син гөлдәй гүзәл!
Сине күрмичә
Нинди җан түзәр?!

Күзләремнең төсе үзгәрмәде

Икәү бергә йөргән сукмакларда
Яфрак күмде безнең эзләрне.
Яфракларның төсе үзгәрмәде,
Яфракларның төсе үзгәрмәде,
Синнән башка көзләр үзгәрде.

Исәнмесез, газиз якларым

Сиңа кайтсам тула күңелләрем,
Сиңа кайтсам туа җырларым.
Йөрәгемә бетмәс илһам биргән
Исәнмесез, басу-кырларым!

Соңгы мәхәббәт (икенче вариант)

Мәхәббәтнең өметен өзгән чакта,
Синең белән нигә кавыштым.
Сау бул инде соңгы мәхәббәтем
Булса иде соңгы кавышу.

Синең күзләрдә

Уткән язларның,
Уткән назларның,
Матурлыкларын
Чыкмыйм эзләргә.
Язлар шатлыгы,
Назлар сафлыгы,
Синең күзләрдә,
Синең күзләрдә.

Синең күзләр (икенче вариант)

Синең күзләр минем көннәремне
Нурга күмгән кояш тиңдәше,
Җирдә ничек яши алдым икән.
Синең күзләреңне күргәнче.