Таңсылу
Куктә — Зөһрәкәй,
Җирдә син чибәр.
Сокланып сиңа:
«Таңсылу!» — диләр.
Син чишмәдәй саф,
Син гөлдәй гүзәл!
Сине күрмичә
Нинди җан түзәр?!
Куктә — Зөһрәкәй,
Җирдә син чибәр.
Сокланып сиңа:
«Таңсылу!» — диләр.
Син чишмәдәй саф,
Син гөлдәй гүзәл!
Сине күрмичә
Нинди җан түзәр?!
Икәү бергә йөргән сукмакларда
Яфрак күмде безнең эзләрне.
Яфракларның төсе үзгәрмәде,
Яфракларның төсе үзгәрмәде,
Синнән башка көзләр үзгәрде.
Сез безнең узган яшьлеккә,
Бу җирда алмаш бары,
Сездә дәвамы яшьлекнең,
КамАЗ алмагачлары.
Сиңа кайтсам тула күңелләрем,
Сиңа кайтсам туа җырларым.
Йөрәгемә бетмәс илһам биргән
Исәнмесез, басу-кырларым!
Мәхәббәтнең өметен өзгән чакта,
Синең белән нигә кавыштым.
Сау бул инде соңгы мәхәббәтем
Булса иде соңгы кавышу.
Айлы кичтә очраштык без,
Су буйларын буйладык.
Сөйләшеп сүзләр бетмәде,
Таң атканын тоймадык.
Күзләрең төнге күкләр күк,
Керфекләрең — ук.
Бу дөньяда чибәрләр күп,
Сиңа тиңе юк.
Уткән язларның,
Уткән назларның,
Матурлыкларын
Чыкмыйм эзләргә.
Язлар шатлыгы,
Назлар сафлыгы,
Синең күзләрдә,
Синең күзләрдә.
Синең күзләр минем көннәремне
Нурга күмгән кояш тиңдәше,
Җирдә ничек яши алдым икән.
Синең күзләреңне күргәнче.
Елмаеп миңа карадың
Бу чынлап каравыңмы?
Белсәң иде сине күргән
Көннәрне санавымны…