Гашыйклар көне
Җан яраткан кешесенә
Күңел тартыла.
Чын гашыйклар утка керә
Сөю хакына.
Җан яраткан кешесенә
Күңел тартыла.
Чын гашыйклар утка керә
Сөю хакына.
Авыр булсада чигенмә,
Алга бар син, туктама!
Тырышканга җае чыга,
Һич кенә дә уфтанма!
Әйтелмәгән сүзләр кала,
Татылмаган хисләр кала.
Күпме генә тырышсак та,
Башкармаган эшләр кала.
Асылкошым минем — сандугачым,
Ничәнче кат сиңа талпынам.
Йөрәгемдә булган сөю хисен
Әйтергә соң никләр тартынам?
Аккан сулар, искән җилләр төсле
Гомерләр дә үтә, сиздерми.
Тик яхшыга юрап алдагысын,
Яшәү кирәк, яшәү кирәк җирдә сер бирми.
Иске елның соңгы киче, соңгы төне.
Уникегә якынлаша сәгать теле.
Бар җиһанда өр-яңа ел туып килә,
Бәхет-шатлык алып килсен һәрбер көне!
Язлар аша тоя күңел
Гүзәллеген дөньяның.
Тыңлап туймас тавышлары,
Сайрап тора кошлары.
Яз яшәтә, яз яшәртә,
Яз күңелгә ямь бирә.
Язда булган бергә чаклар
Онытылмас мәңгегә.
Кушылмаска юллар аерылды.
Сүнде соңгы өмет чаткысы.
Эчтән генә моңсуланган чагым
Хәтерләтеп ялгыз аккошны.
Күргәннәре-үткәннәрдә.
Күрәселәр-алда ла.
Язмышлардан узмыш булмас,
Рәхмәтле бул Аллага!
Байлык диеп хәрам җыйма,
Бул гөнаһтан куркулы.
Күрмәгәндәй читләп үтмә-
Егылганга суз кулны.