Гөлсинә
Җырлый-җырлый эшкә бара Гөлсинә, Гөлсинә.
Гөлсинәнең ай-һай дәртле йөрәге, йөрәге.
Эштә җитез, эштә тырыш Гөлсинә, Гөлсинә,
Гөлсинәнең бөек чөнки теләге, теләге.
Җәүдәт Фәйзи
Ямьле дә соң Сөн буе
Әй, ямьле дә Сөн буйлары,
Матур аның таулары.
Тау өстендә шаулап үскән
Каен, нарат урманы,
Каен, нарат урманы.
Ямьле елга Сөн генә,
Уйларымда син генә.
Яшь наратлар (беренче вариант)
«Яшь наратлар» көен җырлап киттең
Көмеш кыңгыраулы пар атта.
Озатып кайтам сине, карый-карый
Бөдрәләнеп үскән наратка.
Яшь наратлар (икенче вариант)
«Яшь наратлар» көен җырлап киттең
Көмеш кыңгыраулы пар атта.
Мин сөялеп, озатып калдым сине
Икәү генә белгән наратка (Бөдрәләнем үскән наратка).
Чәчләре чәчкә бәйләнгән
«Урамнардан узсам да мин,
Яланнарга чыксам да мин,
Очратамын сине һаман да,
Менә бүген тагын монда, —
Очраштык без ял йортында,
Сөю теләп йөрәк янганда.
Зәйтүнәкәй
Үпкәләмәде микән,
Ачуланмады микән?
Уйнап әйткән сүзләремне,
Зәйтүнәкәй, акчарлагым,
Чынга алмады микән?
Ерактагы якын кешемә
Таулар сере — синең ачкан серләр,
Таулар керә минем төшемә.
Күңел күзем һаман сиңа карый —
Ерактагы якын,
Ерактагы якын кешемә.
Мишә буйларында
Мишә буйларында, ай тал тирәк.
Тал тирәктә кошлар сайраша.
Җырламыйча күнел ничек түзсен.
Ташкын булып хисләр кайнаса.
Кем уйлаган
Җәйге таң авыл өстендә
Сызылып килгәндә,
Гармунның моңы сибелде
Тыныч өйләргә.
Гөлшаһидә җыры
Сызлама, әрнемә, юксынма, йөрәгем!
Сагынып, саргаеп, өзелмә, үзәгем!
Мәхәббәт бер генә, килми ул гел генә,
Карлыгач шикелле кичекми һәр язда.
