Үзем генә белгән юл белән
Үзем генә белгән юллар белән
Төшләремә кереп керәсең.
Сиңа гына сөйләр сүзләрем (серләрем) бар,
Бар әле, бар сине күрәсем.
Авторы на букву: С
Җырлачы бер, иркәм
Җырлачы бер, иркәм, яшь гомернең
Сагындырган чагы турында;
Мәхәббәтнең беренче гөлләре
Чәчәк атсын иде җырыңда.
Кыз бала (өченче вариант)
Әти ясаган кабада
Җеп эрлим җырлый-җырлый.
Кулымда әни орчыгы
Әйләнә зырлый-зырлый.
Мин ул, әни, синең яшь чагың
Әниемнең ал күлмәген киеп,
Бөтереләм көзге каршында.
Нинди хатирәләр саклыйсың син?
Сер булмаса, сөйлә барсын да.
Киндер
Җил генә алып килгәндер,
Кырлардан искән җилдер,
Үсә тәрәзәм каршында,
Үсә бер бөртек киндер.
Ялгыз әнкәй
Рәнҗетмикме әнкәйләрне,
Хат язганчы кайтып килик.
Күчтәнәчләр юллаганчы
Бер күрешеп, хәлен белик.
Яши белә әнкәй сабыр итеп
Бу дөньяда ярый син бар әле,
Йөрәгемне ачар сердәшем.
Син барында тормыш нурга тула,
Әнкәем — кадерле кешем.
Әнкәем-сердәшем
1. Сабый чактагыдай, иркәләнеп,
Алларыңа башым салыймчы?
Үзем күптән әни булсам да мин,
Нәни кызың булып калыймчы?
Әнкәем (икенче вариант)
Тибрәтеп йөрәгең түрендә,
Кадерләп үстердең син безне.
Син бүләк иттең бит гомергә
Бу Кояш, бу Күкне, бу Җирне.
Ешрак яз, әнием, хатларыңны
Еракларда минем туган ягым,
Еракларда сөйгән авылым.
Ешрак яз, әнием, хатларыңны,
Бигрәкләр дә сине сагындым.
