Иркәмә

Иркәм, синең тирән, күз карашынң
Ялкын булып үрли күңелгә;
Шулай ялкынланып сөю хисе белән
Яшәрмен мин бөтен гомергә.

Илдарым

Еллар үтә, еллар үтә,
Күңелкәем сине көтә.
Көтмә, күңел, көтмә, күңел,
Кавышулар мөмкин түгел.
Илдарым, Илдарым,
Булалмадың сөйгән ярым.

Гөлшаһидә җыры

Сызлама, әрнемә, юксынма, йөрәгем!
Сагынып, саргаеп, өзелмә, үзәгем!
Мәхәббәт бер генә, килми ул гел генә,
Карлыгач шикелле кичекми һәр язда.

Гөлмәрьям

Җәйләүләрдә көтү куды Гөлмәрьям,
Гөлләр өзде бер бәйләм Гөлмәрьям,
Күзләрендә чаялыгы чаткысы,
Йөзләрендә таң нурының яктысы,
Күзен алмый кулындагы гөлләрдән.

Гөлләремә

Онытсаң да мине, гөлләремә
Су сибәргә берүк онытма.
Күзләреннән нурлар (кояш) тамган (янган) чакта,
Яшь тамызма, иркәм боекма.