Урман чишмәсе
Урман юлында чыктың каршыма,
Такыя үреп кидең башыңа.
Кара урманда көндез адаштым,
Калды урманда моңлы карашым.
Урман юлында чыктың каршыма,
Такыя үреп кидең башыңа.
Кара урманда көндез адаштым,
Калды урманда моңлы карашым.
Боз катлавы эрегәч, җир өстенә
Умырзая чыга, карагыз:
Умырзая чыга,
Умырзая калка,
Умырзая суза сабагын.
Боргаланып, боргаланып
Ага бит ул Иделкәй.
Ярга түгел, күңелләргә
Кага бит ул Иделкәй.
Кош кебек очып, гөлләрне кочып,
Бер колын уйный җәйге болында.
Сибелә иңенә, нечкә биленә
Ефәк яллары кояш нурында.
Әрәмәгә керсәм, үлән сирәк,
Сахраларга чыксам, җир җиләк;
Эчемдә генә минем утлар яна,
Ник җилкенә икән бу йөрәк?
Төнге яңгыр бәрелә тәрәземә,
Моңсулыгы, үтә үзәгемә.
Ялгыз яфрак сыман ятим җаным,
Дөнья буйлап гизә эзләп парын.
Төн ябынгач йолдызлы юрганын,
Дәшә мине шигыр-төнгизәр.
Көмеш сулы яп-якты елгада
Бер кечкенә салда мин йөзәм.
Төн пәрдәсен ачып,
Ак мамыктай очып,
Ява карлар, ява карлар.
Сызып яңа юллар
Уза яңа карлар,
Хәтерләтә сине алар, сине алар.
Иртә таңнан төшәм күлгә,
Төнбоеклар күрергә.
Шушы чәчкәләрне җыеп,
Сиңа бүләк итәргә.
Моңсу күлнең сылу төнбоегын
Кулларыңа тотып син көтмә.
Йөрәгемә сүнмәс ут кабызып,
Йөрәгемә сүнмәс ут кабызып,
Төнбоек бүләк итмә.