Миләшләрем
Өй каршындагы миләшләр,
Аңлагандай теләкне,
Чакыралар бушатырга
Сагыш тулы йөрәкне.
Өй каршындагы миләшләр,
Аңлагандай теләкне,
Чакыралар бушатырга
Сагыш тулы йөрәкне.
Күз яшьләре булып яңгыр ява,—
Ник елыйсың, болыт, елама.
Зинһар өчен, искә төшермәле,
Авыр бит соң миңа болай да.
Язгы таңда күңелемдә калды
Ялгыз очкан аккош тавышы,
Аккош мине яшьлегемә илтте,
Уртак диде йөрөк сагышы…
Аккош өмет өзми,
Яшьлек ярын эзли
Олы хисләр уртак түгелме?
Син дә ялгыз аккош,
Мин дә ялгыз аккош,
Кем юатыр безнең күңелне.
Кырык эшем кырык якта
Көтеп торган чагында,
Бер матур сүз әйт әле, дип,
Син киләсең каршыма.
Нигә өздем җир җиләген,
Пешкәннәрен көтмәдем?
Соңлап тойдым ачы тәме
Йөрәгемне өткәнен.
Җырла, җырла, дип әйтәсез,
Сезгә нинди җыр кирәк?
Әниемнең ал күлмәген киеп,
Бөтереләм көзге каршында.
Нинди хатирәләр саклыйсың син?
Сер булмаса, сөйлә барсын да.
Рәнҗетмикме әнкәйләрне,
Хат язганчы кайтып килик.
Күчтәнәчләр юллаганчы
Бер күрешеп, хәлен белик.
Күгәрченем, син канатым,
Керче минем хәлемә.
Очып барып сәлам әйт син
Әткәем-әнкәемә.
Шатлыкларын торган онытылып,
Борчуларын булган җитәрлек.
Шуңа бәйрәмнәреңне җибәргәнсен
Тыйнак кына итеп үткәреп.
Әниемнең туган көне бүген,
Ярар инде, әни, елама.
Онытмадым, ничек инде онытыйм?
Йә бер елмай, авыр сулама.