Карлы яңгыр

Күз яшьләре булып яңгыр ява,—
Ник елыйсың, болыт, елама.
Зинһар өчен, искә төшермәле,
Авыр бит соң миңа болай да.

Аккош белән серләшү

Язгы таңда күңелемдә калды
Ялгыз очкан аккош тавышы,
Аккош мине яшьлегемә илтте,
Уртак диде йөрөк сагышы…

Аккош өмет өзми,
Яшьлек ярын эзли
Олы хисләр уртак түгелме?
Син дә ялгыз аккош,
Мин дә ялгыз аккош,
Кем юатыр безнең күңелне.

Мин ул, әни, синең яшь чагың

Әниемнең ал күлмәген киеп,
Бөтереләм көзге каршында.
Нинди хатирәләр саклыйсың син?
Сер булмаса, сөйлә барсын да.

Әниемнен туган көне

Шатлыкларын торган онытылып,
Борчуларын булган җитәрлек.
Шуңа бәйрәмнәреңне җибәргәнсен
Тыйнак кына итеп үткәреп.
Әниемнең туган көне бүген,
Ярар инде, әни, елама.
Онытмадым, ничек инде онытыйм?
Йә бер елмай, авыр сулама.