Кәккүк (җиденче вариант)
Кәккүк-кәккүк!
Әйтче миңа,
Күпме минем гомерем?
Күпме минем бу дөнъяда
Шатлыкларым, күререм?
Кәккүк-кәккүк!
Әйтче миңа,
Күпме минем гомерем?
Күпме минем бу дөнъяда
Шатлыкларым, күререм?
Кәккүк-кәккүк!
Әйтче миңа
Күпме минем гомерем?
Күпме минем бу дөнъяда
Шатлыкларым, күререм?
Торасың да чал чәчеңне сыйпап,
«Картаелган инде…» — диясең.
Килә минем шул чал чәчләреңнең (бөртекләрнең),
Һәр берсенә башым иясем.
Җир җиләккәйләре пеште инде,
Өзелеп тә төшмәс димәгез, —
Ир-егеткәйләрнең яше үтсә,
Бөгелеп тә төшмәс димәгез.
Җил капканы җил ачтымы,
Кемдер керә, кемдер бар.
Кайтыр кешем булмаса да,
Килер кешем кемдер бар.
Без киләбез, без җиләбез…
Алда — безнең бормалы юллар.
Шул юллар бит һәр чак безне
Җыр-моң булып чакырган кыллар.
Мәктәбемнең ихатасы,
Гөл-чәчәккә күмелгән.
Һәр чәчәкнең таҗларында
Истәлекләр үрелгән.
Үтте дә китте яшьлегем
Үткәнен дә тоймадым.
Йә үтмә, дип, йә китмә, дип
Үзен бер дә тыймадым.