Соңгы шәм (Шәмдәлләр)
Шәмдәлемдә соңгы шәле сүнде,
Аерылыштык, җылы калмаган.
Син минеке, мин синеке булып,
Икебезгә яшәү язмаган.
Шәмдәлемдә соңгы шәле сүнде,
Аерылыштык, җылы калмаган.
Син минеке, мин синеке булып,
Икебезгә яшәү язмаган.
Урам буе күк томан,
Сиреннәр чәчәк аткан.
Ә мин, иркәм, уйлыймын,
Уйлыймын синең хакта.
Сагынырсың әле мине, сагынырсың
Ярсу язның ташкынында.
Ташканында синең хисләрең,
Мин булмамын яннарыңда.
Нишләрсең һин, нишләрсең?
Талпынасың, ашкынасың,
Күзләреңдә нур гына;
Эй, яшь егет, йөрәгеңнән
Нинди шатлык ургыла?
— Янып-шашып, янып-шашып
Булдым гашыйк!..
Шауладың, мәхәббәт урманым,
Нинди наз-моңнарга уралдың?
Бар дөнъя уянды сискәнеп,
Күңелем тынлыгын урладың.
Мәхәббәт дулкын,
Җаным ут ялкын.
Үз ягым якын,
Булса да салкын.
Син ураган юлны мин урыймын,
Эзләреңә түгәм күз нурын.
Син сулаган язны мин сулыймын,
Кайда соң син, үзең, күз нурым?
Без болында икәү идек
Син бер ак чәчәк өздең.
Сөя — сөйми дип иркәләп,
Син аны өзгәләдең.
Ак сиреннәр җиргә чәчәк коя,
Бөтерелә ап-ак өермә.
Мин яратам сине, син ишетмә,
Мин яратам сине, син белмә.
Аерылыу юк сөйгән йөрәкләргә,
Без кавыша алмас ара юк,
Сагыну бар, ләкин күңелләрдә
Әрнеп торган утлы яра юк.