Адашма чит юлларда (Көтмә син)
Язмышның юллары шулай
Йөрмә читтә ялгышып
Гомерләрең узар шулай
Чит җирләрдә адашып.
Ризван Хәкимов
Авылдашларыма
Мин бит сезгә бөтергесез
Бурычлымын, авылдашларым.
Арагызда иркәләнеп йөреп
Үтте гамьсез бала чакларым.
Өфедә бар сөйгәнем
Өфе юллары карурман,
Өфе юллары озын.
Шунда сөйдем ил гүзәлен —
Урал таулары кызын.
Өн белән төш арасында
Әллә хыял, әллә чынлык булды,
Әллә өн бу, әллә төш булды.
Өннәр белән төшләр арасында
Юлларыбыз бергә кушылды.
Өзеп ал син мине ярым
Юлларыңа чәчәк булып үстем.
Өзеп ал син мине, өзеп ал!
Һис калдырма юллар тузанында —
Йөрәгеңә сөю итеп сал!
Әйтегезче, ромашкалар
Өзәмен ромашка таҗларын
Сөяме, сөймиме дип ярым.
Әйт, чәчкә, дөресен әйт инде,
Юансын йөрәгем һәм җаным.
Әйтмә син авыр сүз!
Беркайчан әйтмә син авыр сүз,
Бик кыска, әй кыска гомерләр.
Син — минем гомерлек юлдашым.
Син — гөлем (чәчкәм), йолдызым, сөйгән яр.
Әйтмә син авыр сүз, әйтмә син!
Йөрәк бит болай да яралы.
Җырларны шаулатып җырлыйсы,
Гөрләтеп яшисе бар әле.
Үткәннәргә карап
Ә мин сине көтмим,
Назлар өмет итмим.
Үтте инде, үтте ул чаклар.
Кабатланмый бит ул,
Кабат янмый бит ул
Үткәннәрдә яккан учаклар.
Әнкәйләр фатыйхасы
Чәчкәләрдәй назлап безне
Газиз әнкәй үстергән.
Чал төшмәгән, еллар аңа
Ап-ак калфак кидергән.
Ачуланма, әнкәй
Картаясың инде әллә, әнкәй,
Маңгаеңда арта сырларың.
Ачулана торгансыңдыр инде,
Язмадың дип миңа җырларың.
