Яшәү — бәхет бит ул, дусларым (Бу дөнъяны яратам)

Бу дөнъяны өзелеп яратам мин,
Көтеп алам һәр көн иртәсен.
Килә минем туган илкәемне
Әкиятләрдән күркәм итәсе.

Чәчәк салдым, әнкәй, кабереңә

Сиңа киләм канатларым сынса,
Өмет утым сүнсә учакта.
Чал башымны тезләреңә куеп (салып)
Әй, җылыйсы килә шул чакта.

Матур безнең күңелләр

Тормыш, тормыш. Әкият дөнъясы син,
Хыял белән тула күңелләр.
Әллә яшьлек матур, әллә гөлләр матур,
Әллә матур безнең күңелләр.