Гомерләр санаулы
Узган гомер узсын әйдә,
Узганга үкенмик без.
Кайгыларга чыдам булыйк,
Хәсрәттән бөгелмик без.
Узган гомер узсын әйдә,
Узганга үкенмик без.
Кайгыларга чыдам булыйк,
Хәсрәттән бөгелмик без.
Дуслар гына булып очрашулар
Уяттылар сөю хисләрен.
Кавышырга һич тә мөмкин түгел
Сагышланып үтә кичләрем.
Беркемнәрге бирмәм,
Ташламамын диеп,
Кулларыңа алдың син мине,
Мин синеке идем,
Син минеке идең,
Бу көн иде безнең туй көне.
Тауны ярып аккан чишмәләрнең,
Араларда булсын сафлыгы.
Бер-берегез өчен күңелләрнең
Тәүге яуган кардай аклыгы.
Туган көнең синең, җан дускаем,
Гомереңнең чәчкә чаклары.
Теләкләрнең сиңа иң изгесе —
Йөрәк түрләрендә ятканы.
Уйна, гармун, уйна!
Өздерепләр уйна!
Эрет әле күңел бозларын.
Сөймәгәннәр сөйсен,
Ялкыннарда көйсен,
Шатлыкларга, шатлыкларга
Күм син (күмсен) дөнъяны.