Нәнәемә (беренче вариант)
Яулык астында ак чәчләр,
Битемдә җыерчыклар,
Көзгегә карап сөйләнә,
Үктән шул чибәр чаклар.
Яулык астында ак чәчләр,
Битемдә җыерчыклар,
Көзгегә карап сөйләнә,
Үктән шул чибәр чаклар.
Кушылып сандугачларга,
Моңнарын түгә тальян.
Үзәкләрне өзәр моңны,
Бу тальян алган кайдан?
Күкрәген киң — әйдә уйна,
Курай моңы яңграсын.
Кышның сары бураннары,
Көткәндә дә, күңелләр дә,
Тал тирәкләр яфрак ярсын.
Икәү учак яккан идек,
Ярда балкып калды ул.
Ничә еллар сөю уты
Йөрәкләрдә янды ул.
Вакыт кылымнарын үрәм-сүтәм
Кыш-язларны көтәм һәрвакыт.
Агачларда алтын, чәчтә көмеш
Кышларымны гына, язларымны гына,
Җәйләремне булмый туктатып.
Гомеркәем үтә еракларда,
Сагындырган дуслар, туганнар.
Туган якны ташлап китмәсәң дә,
Йөртә бит ул язмышлар.
Бар бөркетле каялары
Каенлы урманнары.
Шифалы яуган яңгыры,
Шифалы яуган яңгыры,
Бар карлы бураннары.
Гармунга да биибез лә,
Курайга (Тальянга) да биибез.
Безнең әле күбәләкләр
Кебек чагыбыз дибез.
Газиз җирем шанлы Башкортстаным,
Котлы булсын аткан һәр таның.
Хөзмәт шауы тыңмый кырларыңда,
Данлап туймый йөрәк җырларың.
Алтын яфрак кипкән көзләр булып,
Ап-ак карлар яуган кыш булып.
Умырзая үскән язлар булып,
Тирәкләргә куныр кош булып.