Язны сагыну (беренче вариант)
Кабат килде язлар,
Күңелләрдә назлар,
Коштай очам гүя талпынып.
Күпме еллар үткән,
Һич сүрелми икән
Йөрәктәге сөю ялкыны.
Кабат килде язлар,
Күңелләрдә назлар,
Коштай очам гүя талпынып.
Күпме еллар үткән,
Һич сүрелми икән
Йөрәктәге сөю ялкыны.
Гомеремнең гүзәл мизгелләре
Үтте синдә татлы төш кебек.
Таныштырдың күпме дуслар белән,
Күңелләргә салдың зур өмет.
Басу уртасында — яшел утрау,
Учма-учма каен, наратлар.
Яшел сагыш булып сибелгәннәр
Авылларсыз калган зиратлар.
Урманнарга барам берьялгызым,
Искә алам яшьлек чагымны.
Җиләкле аланда тәүге тапкыр
Вәгъдәләшкән сөйгән ярымны.
Яшьлектәге хисләр,
Ямьле айлы кичләр
Саклана гел йөрәк түрендә.
Онытылмас назлары,
Сүнмәс хыяллары
Челтер чишмә булып түгелә.
Син киткәннән бирле күңелем
Уйда минем, сагышта,
Очрамыйсың юлларымда,
Күренмисең ялгыш та.
Кабатланмас гүзәл яшьлек
Матур мәле гомернең.
Яратыр кешең булганда
Яшәүләре күңелле.
Үткәннәргә кайтам еллар аша,
Күңелемдә хисләр ташкыны.
Чәчләр чаларса да, йөрәгемдә
Яшьлегемнең сүнмәс ялкыны.
Синең назлы күз карашың,
Ярымайдай кыйгач кашың
Мәңге яши минем күңелдә.
Чишмә кебек саф тавышың,
Әйтерсең лә язгы ташкын,
Ургып керде йөрәк түренә.
Бергә булу насыйп булмагандыр, —
Арабызда дәрья сулары.
Һичбер нәрсә баса алмас кебек
Безнең йөрәкләрнең ярсуларын.