Кара күзләр, кара кашлар
Әйтче, иркәм, сөйгән гөлем:
Нигә икән сине күрдем?
Нигә икән өзелеп сөйдем?
Әйтче, иркәм, сөйгән гөлем:
Нигә икән сине күрдем?
Нигә икән өзелеп сөйдем?
Синең буеңда, Идел,
Шаулый кара урман.
Халыкта синең хакта.
Күпме җырлар туган.
Тәүге кабат сине
Мин күргән идем.
Сиңа гашыйк булып
Мин йөргән идем.
Вальс! Вальс! —
Яңгырый киң залда.
Вальс! Вальс! —
Канат ул һәр җанга
Вальс! Вальс!
Кушылыйк без аңа.
Вальс залда, киң залда, вальс һәркайда!
Янымда — иркәм…
Безгә нур сипкән,
Гашыйклар иткән,
Бәхетле иткән —
Вальс! Вальс! —
Син сихри өермә!
Вальс! Вальс!
Яз шаулый күңелдә.
Вальс! Вальс!
Безнең сөю мәңге —
Мәхәббәт сүрелми гомергә!
Мәхәббәт сүрелми гомергә!..
Агым суга ташламыйлар
Ак каен каерысын;
Аккошлар да бергә-бергә,
Без нигә аерым соң?
Бик сагындым уйчан күзләреңне,
Минем өчен алар бер генә;
Белмим, тагын кем бар икән җирдә
Төшенүче алар серенә.
Син барында җирдә, бәгърем,
Җан бөрлегәнем,
Нигә мңңа мәхәббәте
Мен төрлеләрнең?!
Ах, дулкыннар,
Ак дулкыннар…
Уйный җилләр чыгуга.
Әй, кара күз, күңелем төште
Син сөйкемле сылуга.
Сөйгән кешең янда икән, дөнья — җәннәт,
Тәнгә сихәт ярың назы, җанга рәхәт.
Тормыш гаме онытыла бөтенләйгә,
Кысан бүлмә әверелә иркен җәйгә.
Тәмәкене тартмадым,
Эчә идем — ташладым.
Эшемнән дә вакытында
Өйгә кайта башладым,
Һай, шулай да эш харап:
Хатынга булмый ярап.