Яз көне сыман
Көзләрем көзләрем алтыннан
Сөю дигән хис һәм ялкыннан
Ә күңелем сайрар сандугач
Яннарыңа синең талпынган
Көзләрем көзләрем алтыннан
Сөю дигән хис һәм ялкыннан
Ә күңелем сайрар сандугач
Яннарыңа синең талпынган
Ашый алганда ашап кал
Килешкәнне киеп кал
Ике тапкыр яшәп булмай
Сөелгәндә сөеп кал.
Бу дөньяда ярый син бар әле,
Йөрәгемне ачар сердәшем.
Син барында тормыш нурга тула,
Әнкәем — кадерле кешем.
Таңда бүлештем мин
Сөю серләремне.
Талгын гына искән җил белән.
Җилләр сиңа, ахры,
Җиткергәндер, ахры
Сагышларым кайтты җыр белән.
Куллар болгап калдың озатканда,
Ак теләкләр теләп юлыма.
Теләкләрең терәк булды миңа,
Озакламый кайтам яныңа.
Чынга килә, уйласаң да,
Уйлап атла адымны,
Уйламый әйтелгән сүзләр
Газап итә җаныңны.
Һәр әйтелгән сүз артында
Акыллы фикер торсын.
Аны тыңлаган кешенең
Күңле шатлыкка тулсын.