Исеңә төшәрмен
Сызып ташлап мине хәтереңнән,
Оныттым дип гомер итәрсең.
Очрый калсам әгәр (ялгыш) урамнарда,
Күрмәмешкә салышып китәрсең.
Сызып ташлап мине хәтереңнән,
Оныттым дип гомер итәрсең.
Очрый калсам әгәр (ялгыш) урамнарда,
Күрмәмешкә салышып китәрсең.
Япь-яшь егет җырлый,
Күңеле ник ярсый?
Нигә көе өзә бәгырьне?
Читтә гомер итсәң,
Туган яктан искән
Җилләренә тикле кадерле.
Газапларың үтте инде хәзер,
Бары сөю калды күңелдә.
Елмаеп уяндым әле бүген,
Төшләремә килеп кердең дө.
Пар үскән ике чыршының
Сорамагыз сез яшен.
Йөрәк тә бит чыршы кебек,
Ул, яшьлектәй, гел яшел.
Ниләр булды икән, таңга кадәр иркәм
Сагыш тулы бер моңны уйнадым.
Гармун белән бергә күңел өзгәләнә,
Аерылу көе дип уйладым.
Кояш нурларыннан эрләп
Шәл бәйли киленнәре.
Ил җылысын тояр идең —
Шәлегә бер кил әле.
Зәңгәр күлмәкле чыршылар
Чумган ылыс исенә,
Җанга рәхәт, сихәт бирә
Ап-ак карның төсе дә.
Хыялымдай атка менеп,
Эх, бер чабасы иде.
Колындай балачагымны
Эзләп табасы иде.
Арчаларга тимер юллар илтә,
Урамнары аның бормалы.
Кайларда сез, урамнарга сыймас,
Гөрләп үткән яшьлек елларым.
Ашытбашта сирень чәчәк аткан,
Алмагачлар белән беррәттән.
Ашытбашка сандугачлар кайткан,
Сайрый алар өзеп йөрәктән.