Әниемнен туган көне
Шатлыкларын торган онытылып,
Борчуларын булган җитәрлек.
Шуңа бәйрәмнәреңне җибәргәнсен
Тыйнак кына итеп үткәреп.
Әниемнең туган көне бүген,
Ярар инде, әни, елама.
Онытмадым, ничек инде онытыйм?
Йә бер елмай, авыр сулама.
Шатлыкларын торган онытылып,
Борчуларын булган җитәрлек.
Шуңа бәйрәмнәреңне җибәргәнсен
Тыйнак кына итеп үткәреп.
Әниемнең туган көне бүген,
Ярар инде, әни, елама.
Онытмадым, ничек инде онытыйм?
Йә бер елмай, авыр сулама.
Әнкәем күзләре,
Кызартмам йөзләрең,
Онытмам алтындай сүзләрең.
Яшьләнә күрмәсен,
Кайгылар белмәсен
Әнкәемнең нурлы күзләре.
Нәсимә, дия, дия,
Тенкәңә тия, тия,
Язмыштан көлгән чагым,
Утларда көйгән чагым,
Өзелеп сөйгән чагым…
Син өзәсе алмалар да
Пешә көзен.
Алмагачлар елый гүя
Уып күзен.
Кайтырмын, дип биргән идең
Вәгъдә безгә,
Тору кирәк иде, әткәй,
Әйткән сүздә!
Яшел болыннарда, тугайларда
Елмайганда нәфис чәчкәләр,
Нәфис чәчкәләрнең елмаюын
Бар күңелдән сезгә бүләк итәм.
Язын сыерчыклар кайтып,
Оясын тапса,
Бакчаларда алмагачлар
Шау чәчәк атса,
Кояш көлсә, ай елмайса
Илем күгендә, —
Тибрәнә җыр дулкыннары
Минем күңелемдә!
Яшь гомер бер узгач,
Кайтмый ул яңадан.
Тик минем яшьлек никтер кайтыр кебек;
Яшьлектә сөйгән яр,
Сагындым, килеп ал,
Сине көтәм һаман, дип әйтер кебек.
Яшь чактагы сукмаклардан
Яшьлегемне эзләдем.
Күпме генә эзләсәмдә
Таба алмадым эзләрен.
Юл буенда ялгыз калган
Сары чәчәк — сары көнбагыш.
Нигә синең күзләреңнән
Түгелә соң моңсулы сагыш?
Тау битендә алмагачлар тын калган,
Тынып калган кошлар яңа җыр башларга.
Олы юлда төнне ярып күренсә утлар,
Син дип торам, йөгереп чыгам каршыларга.