Туй чәчәге
Туемда син чәчәк бүләк иттең,
Шул чәчәгең калды күңелдә.
Онытырмын диеп уйласам да,
Онытылмый икән гомергә.
Туемда син чәчәк бүләк иттең,
Шул чәчәгең калды күңелдә.
Онытырмын диеп уйласам да,
Онытылмый икән гомергә.
Тал төбендә — талгын су,
Яшьлек чагым калган су.
Аерылмаска вәгъдә биреп,
Көмеш йөзек салган су.
Мин синнән киткән көннәрдә
Күз яшьләрем кипмәде.
Көзләр үткп язлар килгән,
Йөрәк шуны сизмәде.
Син миннән киткән көннәрне
Күз яшьләрем кипмәде.
Көзләр үтеп язлар җиткән,
Йөрәк шуны сизмәде.
Таңнар сихри атмый син булмагач,
Йолдызларның кими яктысы.
Синең белән генә тормыш ямьле,
Сөюнең дә син иң яктысы.
Аерылу хәерлеге булмый
Икән, иркәм, шуны аңладым.
Китсәм дә мин, җаным белән синнән,
Беркая да китә алмадым.
«Керфекләрең яшьле», — димә, дустым,
Юк, елаудан түгел ул яшьләр.
Койды бары яңгыр тамчыларын
Мин кагылып узган миләшләр.
Өстәлдә ялгыз чынаяк,
Чәе суынып беткән.
Ялгыз чәйнең дә тәме юк,
Эчмәдем синсез, иркәм.
Кем сагышын алып киттең, болыт,
Авыраеп тулып каласың.
Көзге яңгыр көзге сагыш булып,
Кем җанына, болыт, яварсың?
Челтерәп аккан чишмәле,
Айлы, кояшлы ягым.
Кем генә сагынмый икән
Әкияттәй бала чагын.