Исемеңне сөеп кабатлар

Дөньяларда җиңел, җиңел түгел яшәү,
Бер утларга сала, бер суга.
Утны-суны бергә, бергә кичү өчен
Ярый әле чыктың, чыктың юлыма.

Гөнаһ төне

Син миңарга кадәр бик күпләрне
Зәңгәр төндә назга күмгәндер
Берденберем, җаным бәгрем диеп
Иреннәрен сурып үпкәндер.

Бәхетем-мәхәббәтем

Әлеге кәдәр мин сине
Нигә күрмәдем икән
Доньяларда барлыгыңны
Нигә белмәдем икән
Көтеп-көтеп алдым сине
Син дә көткәнсең икән
Хәзер җаным пар аккоштай
Гел бергә булыйк иркәм

Беренче мәхәббәт (өченче вариант)

Әби бабай карап кала,
Урамнан уза яшьләр.
Яшьләр йөзендә елмаю,
Картларныкында яшьләр.

Язмышны бәйләдек гөмергә

Очраттым да сине гашыйк булдым,
Гомерлек яр булдың үземә.
Сокланыплар һаман туя алмыйм,
Ай-кояштай нурлы йөзеңә.

Ничек тынычландырыйм?

Кыйгач-кыйгач кара
Кыйгач кара кашың
Тагын җыерылган ачуланып.
Күзләрең ут чәчә,
Кызыл иреннәрең
Авыр сүзләр сибә ачыланып.