Көндәшле
Инешенең ярларында
Гүзәл күркәм җиреннән
Бу авылга нигез салган
Нурай татар иленнән
Инешенең ярларында
Гүзәл күркәм җиреннән
Бу авылга нигез салган
Нурай татар иленнән
Үткәнгәме шунда гомеремнең
Иң матур, иң якты чаклары.
Түрендә, түрендә күңелемнең
Гел шушы Колшәрип яклары.
Түрендә, түрендә күңелемнең
Гел шушы Колшәрип яклары.
Урманыма кердем буген,
Озеп каптым милэшен.
Бигреклэр дэ сагындырган
Авылкаем —Ирмэшем.
Йолдызлардан бергә нурлар җыйдык,
Түкми-чәчми җанда урадык.
Йолдызлар атылды, дәшмичә санадык-
Пар сөю килсенгә юрадык.
Бер кем сине миндәй яратмас,
Бер кем сиңә миндәй җан атмас.
Сөйгән Таһир үз Зөһрәсен
Сәйгән Мәҗнүн Ләйләсен
Тәннәр тәнгә нык тартылгач
Гашийк җаннар соң нишләсен
Мин — ялгыз дулкын,
Син — коткарыр ярым, —
Киң күкрәгеңә
Ничекләр башны салыйм.
Көтмәгән идем мин синнән,
Шундый ялгыш адымны.
Инде күптән бер хәбәрсез,
Газаплыйсың җанымны.
Без йөгереп йөргән болын
Кәбәннәргә кереп бетте
Печән өсте, йөрәкләргә (2)
Чын мәхәббәт тәрәз чиртте
Чәчләреңдә чәчәк исе
Кәрәз балы ап-ак тәнең
Җиләк кебек тәннәреңнең (2)
Иреннәрем тоя тәмен
Сезгә бар серемне ачам,
Гөлгә тулды: өем — бакча,
Каян җиткерәдер акча, —
Инде белмәссең.
Бер егет йөри яратып,
Сөеп,өзелеп,җаннар атып,
Тик миндәге сөю утын
Сизә күрмәсен.