Сибелде сәйләннәре
Чык шикелле җемелдәшә
Муенсам сәйләннәре.
Күз алдымнан һич тә китми
Кояш кебек гел елмаеп
Каршыма килгәннәре.
Чык шикелле җемелдәшә
Муенсам сәйләннәре.
Күз алдымнан һич тә китми
Кояш кебек гел елмаеп
Каршыма килгәннәре.
Тавышкаең кыңгыраудай
Колагымны чыңлатыр.
Кемдер өчен кемдер матур,
Минем өчен син матур!
Минем өчен, минем өчен,
Минем өчен син матур!
Төнге утлар көрсенә,
Бер яна да, бер сүнә.
Китәсеңме ияреп,
Шул утларның берсенә.
Килерсеңме икән — килерсеңме?
Күзләреңә генә карар идем.
Тел тибрәтеп бер сүз әйтмәсәң дә,
Аңлар идем сине, аңлар идем.
Башка беркем кирәк түгел,
Мин бәхетле синең янда.
Әй сөеклем— асыл кошым,
Дөнья матур син булганга!
Чын мәхәббәт юк димә син.
Ничек инде булмасын.
Сүндерергә ашыкма син
Күңелеңнең кояшын.
Офыкларны нурлап балкып киткән
Салават күпере күк бу гомер —
Көннәрне серле итәм дисәң,
Гашыйк бул син миңа тагын бер.
Авыр булсада чигенмә,
Алга бар син, туктама!
Тырышканга җае чыга,
Һич кенә дә уфтанма!
Әйтелмәгән сүзләр кала,
Татылмаган хисләр кала.
Күпме генә тырышсак та,
Башкармаган эшләр кала.
Суым тәмле, үкенмәссең
Чиләкләрең тутырып ал.
Эчәр суың миндә булсын,
Гомерлеккә бездә кал.