Йөрәк җыры
Кызыл миләш ачы була,
Үреләм карасына.
Тоз салып китмә, дускаем,
Йөрәгем ярасына.
Кызыл миләш ачы була,
Үреләм карасына.
Тоз салып китмә, дускаем,
Йөрәгем ярасына.
Бер күрешү бер гомер дип
Дога кыла ак әбиләр.
Яңа төсмер мәгънә ала
Борынгы җыр, иске көйләр.
Дуслык — бердәмлек булмаса
Яшәп булмый һич кенә.
Дуслык җыры җанга дәва,
Җирдә гөлләр үстерә.
Синең кара кашларың,
Синең кара күзләрең,
Синең ягымлы сүзләрең…
Яна синең йөзләрең.
Сиңа гашыйк булуларым
Түгелдер юкка гына.
Яндыр мине, бәгырькәем,
Мәхәббәт утларында!
Моңланып йөргән чагымда
Очраттым юлда нарат.
Ылысларын җыеп алдым
Ялгыз наратка карап.
Сандугачым-сайрар кошым,
Синең моңга зарыкканмын.
Күптән көздә яшәсәм дә
Барлыгыңны онытмадым.
Мәхәббәт мәхәббәт инде,
Кайларга куйыйм аны?
Авырмыни сагынырга
Өзелеп сөйгән ярны?
Сөям дигән сүзең җитә–
Күтәрергә күкләремә.
Шул сүзеңнән дөрләп китәр
Сөю уты күкрәгемдә.
Сине уйлыйм, сине назлыйм–
Син дип яшим дөньяда.
Син дип кенә яшәүләрне–
Телим шуны сиңа да.