Ал да нур чәч халкыңа

Айга үрләп, нурда уйнап,
Күкрәгемне нурладым.
— Ит гафу әй, ай, дидем мин,
Нурларыңны урладым.

Өфе — Казан дуслыгы

Дуслыктан да кадерлерәк
Бер нәрсәдә юк,
Кеше күңелен һәр вакытта
Җылыта дуслык, җылыта дуслык.

Солдатның соңгы хаты

Әткәй, әнкәй, бүген көйгә салып,
Хатлар язам сезгә утырып.
Каты сугыш барган ерак җирдән,
Ак кәгазъ битен тутырып.

Уйна әле гармуныңда

Уйна әле, уйна гармуныңны, 
Яшәп булмый җирдә ялкынсыз. 
Еракларда янган бер йолдызым 
Күк томаннар аша балкысын.