Курай (беренче вариант)
Курай, курай, ышанычлы дус та,
Сердәш тә син татар халкына.
Мәңге яшәр халык мәхәббәте
Җырга-моңга, чабыш атына.
Курай, курай, ышанычлы дус та,
Сердәш тә син татар халкына.
Мәңге яшәр халык мәхәббәте
Җырга-моңга, чабыш атына.
Әтинең туган көненә
Ел да саен кайтабыз.
Төрлебез төрле ягыннан,
Әтием, дип әйтәбез.
Бүгенгедәй күз алдымда тора минем,
Әнкәй, синең назлы карашың.
Исән булсаң, очып кайтыр идем
Шәһәр белән авыл арасын.
Сахраларга барган чакта,
Гөлләргә кагылырсың.
Кайларда йөри икән, дип,
Ярыңны сагынырсың.
Гөлләр, хуш исләр таратып,
Әйләндерер башыңны.
Яшьлек хаталарың өчен
Койма, җаным, яшеңне.
Таң ата да, көн дә кояш чыга,
Керфекләрен ачып, елмаеп.
Саба җиле чык суларын түгә,
Соңгы йолдыз сүнә моңаеп.
Сиңа атап күпме җырлар яздым,
Кушып кайнар йөрәк хисләрен.
Бер җырың да миңа түгел, дигән
Сүзләреңнән әллә нишләдем.
Таш калада җилгә ялынам,
Алып кил, дип, чәчәк исләрен.
Мин аларны шундый сагынам,
Исләреннән таныйм төсләрен.
Акты ярсып кар сулары,
Карап тордым акканын.
Кабат атты ак чәчәкләр,
Тик син генә кайтмадың.
Исәнмесез, дуслар, исәнмесез!
Һәр очрашу шулай башлана,
Һәр күрешү шатлык алып килә,
Куанычтан күзләр яшьләнә.
Авыр чакта сыгылмаска
Авыл безне өйрәтте.
Ай шикелле ялтыраттык,
Күгәртмәдек көрәкне.