Еллар аша баш иябез
Таң нурларын күз яшенә манчып,
Озатып калганнарым — еракта, —
Көтә белсәң, җиңеп кайтырмын, — дип
Әйтеп киткән сүзең колакта.
Таң нурларын күз яшенә манчып,
Озатып калганнарым — еракта, —
Көтә белсәң, җиңеп кайтырмын, — дип
Әйтеп киткән сүзең колакта.
Елмаеп кояш чыкканга
Җиргә якты көн килә
Минем улым уяна да
Дөньяга аваз бирә
Бәби туе — бәхет туе ул
Яңа кеше килде дөньяга.
Киләчәккә өстәп якты нур
Тормыш дәвам итә — иншалла
Илләребез берүк тыныч булсын
Кояш тигез сипсен җиргә нурын
Нарасыйлар белми үсмәсеннәр
Әти-әни дигән сүзнең барын
Аваз сала сабый бала
Тәүге кабат аваз сала
Якты дөнья, якты кояш
Саләм бирә сөеп аңа.
Нәрсә кирәк сиңа, миннән
Нәрсә кирәк, туган?
Синең аңың үсмәгәнгә
Кем гаепле булган?
Хушлашыйк, Иске ел
Китәргә ашыга.
Елмаеп каршыла,
Яңа ел-каршыла!
Сызгырт әле моңлы гармунны,
Тарат әле йөрәк сагышын.
Дәртләндереп күңел кылларына
Чиртсен телләреңнең тавышы.
Уйна әле, уйна гармуныңны,
Яшәп булмый җирдә ялкынсыз.
Еракларда янган бер йолдызым
Күк томаннар аша балкысын.
Урам буйлап егет узды
Тальян гармун сыздырып.
Моңына күмеп авылны,
Кызларны кызыктырып.