Югалтасым килми
Ходай биргән бәхетем син.
“Гомерлеккә” — дип килдең.
Югалтасым килми сине,
Без икебез бербөтен.
Югалма юлларымнан, югалма
Кояш белән ай язмышлы булдык,
Очрашмабыз, диеп ут салма.
Язмышлардан син бит көчлерәксең —
Югалма юлларымнан, югалма.
Юатма
Бүген көчле яңгыр булыр сыман —
Тик торганда күздән яшь килә.
Болытларны узып бер явармын кебек,
Назлы итеп ялгыш дәш кенә.
Эх, Ләйсән, Ләйсән
Чимшә буена суга барасың,
Чиләкләреңне суга саласың.
Чишмә суыдай саф ул мәхәббәт,
Йөрисең, Ләйсән, миңа үпкәләп.
Эх, карап торулары
Кашың кара, кашың кара,
Каралткангадыр инде.
Карыйм, карыйм, карап туймыйм,
Яраткангадыр инде.
Эх, кара чәч, зәңгәр күз
Зәңгәр күзең, күз керфегең
Тибрәндереп карама.
Күз карашың ук шикелле
Йөрәгемә кадама.
Эх, иркәм
Әллә, иркәм, әллә сизмисең,
Сөюемне минем белмисең?
Синең өчен янып-көеп
Йөрүемне нигә күрмисең?
Эх, дускаем, кил әле
Юктыр әле күргәнең
Безнең авыл күлләрен.
Күрсәң иде тал кызының
Күлгә карап көлгәнен.
Эх, бураннар туздырып
Аклыкка күзләр чагыла,
Балкый урам, сөенә.
Тыңла әле безне, буран,
Җырлы сөю көенә.
Җәяүле буранны узып,
Йөгерәмен каршыңа.
Ак бураннар урламасын,
Сөйгән ярым, каршыла.
Эх, бу күңел
Килче иркәм күл буена,
Ялдырма кил инде.
Шул мәхәббәт утларында,
Янып үләм бит инде.
